In de afgelopen jaren is het aantal VA’s (virtueel assistenten) explosief toegenomen. Je zou denken dat er daardoor onderling weinig contact is. Maar niets is minder waar. VA’s zien elkaar niet als concurrenten, maar als collega’s. Want de vijver waar ze in vissen, de wereld van het online ondernemen, is onmetelijk groot. Dus er is plaats voor iedereen.

Het mooie is ook, dat juist omdat ze elkaar als collega’s zien, maar ook omdat ze ieder toch hun eigen disciplines en expertises hebben en elkaar dus vaak ook aanvullen, in veel gevallen ook samenwerken. Er zijn ook communities waar VA’s samenkomen. Om kennis, ervaringen en informatie met elkaar te delen.

Zo kan het voorkomen dat er wel eens ervaringen worden gedeeld. Ervaringen met klanten. Mooie ervaringen, maar ook pijnlijke. Zeer pijnlijke ervaringen. Als VA dien je bepaalde integriteit te kennen en discretie te betrachten. Er worden dus geen namen genoemd. Maar soms lees je iets wat een collega beschrijft en besef je je dat je de klant waar het over gaat herkent. En wat doe je dan… Deel je je eigen ervaring en probeer je je collega te beschermen tegen verdere vervelende ervaringen? Of hou je je mond? Ik koos ooit voor het eerste.

Een spoor van ‘vernieling’ achterlaten

Inmiddels weet ik dat er ondernemers zijn die meerdere, zo niet vele, VA’s ‘versleten’ hebben.
Dancing with VA’s, noem ik het maar. Zelf heb ik ook het ‘genoegen’ gehad om met een paar van deze ondernemers te maken te krijgen. Voor mij zijn ze inmiddels ver verleden tijd. Ik neem niet snel afscheid van een klant, want ik ben geen opgever. Maar soms moet je wel. Omdat sommige mensen in staat zijn om je energetisch helemaal leeg te trekken. En dan vervolgens rustig te zeggen dat het aan jou lag en niet aan hen. En dat jij er te weinig energie in hebt gestoken.

Ik neem je even mee naar de periode 2016-2017. Een mannelijke coach benaderde mij voor een samenwerking. Ik ga geen details delen, maar neem je direct mee naar het einde van onze samenwerking. Die heb ik beëindigd nadat ik totaal overstuur en verbaal enorm gekwetst was door deze ‘heer’. Nou ben ik niet zo snel overstuur en heb ik best een dikke huid, maar het was hem echt gelukt om mij helemaal klein te krijgen. Ik heb alle moed bij elkaar geraapt en hem gezegd dat ik de samenwerking beëindigde. Ik was echt mentaal beschadigd na die samenwerking en het heeft even geduurd voor ik daarvan hersteld was. Ik denk dat het 2018 was toen ik bij een collega iets las waar ik uit opmaakte dat zij nu zijn VA was. Ik heb haar benaderd en mijn ervaring verteld. Omdat ik haar wilde waarschuwen. Misschien ‘not done’, maar gezien de pijn die ik had gevoeld kon ik niet anders dan haar vragen of het om Mr X ging. Het bleek dat hij in de tussentijd al een spoor van (mentale) vernieling bij andere VA’s had achtergelaten. Dus nee, ik voel me niet schuldig dat ik mijn discretie en integriteit toen heb losgelaten.

Gebrek aan leiderschap

Zo zijn er ook ondernemers die niet inzien dat een VA niet het werk voor je doet. Dat je VA niet verantwoordelijk is voor de ontwikkeling en groei van je bedrijf, maar dat je daar zelf verantwoordelijk voor bent. Dat je zelf de content voor je online programma moet produceren en aanleveren. Dat je zelf teksten en beeldmateriaal voor je website moet aanleveren. Dat een VA je e-book niet kan schrijven, maar wel kan vormgeven. Een VA kan jouw bedrijf niet ontwikkelen, want de VA beschikt niet over jouw expertise, jouw kennis. Een VA kan wel helpen om alles technisch op te zetten en in te richten, maar dan nog steeds moet er eerst actie bij de ondernemer vandaan komen. En zolang de ondernemer niet in actie komt, niet met content komt, dan gebeurt er dus niets.

Zo’n klant heb ik ook gehad. Na anderhalf jaar (!) trekken en proberen haar te activeren om content aan te leveren had ik de energie niet meer om te proberen haar in de actiestand te krijgen. Ik had echt álles geprobeerd. Uren en uren skype, stap voor stap uitleggen hoe je een online les opbouwde en wat daarvoor nodig was, stap voor stap wat ze mij moest aanleveren, maar het bleef stil. Ik heb toen uiteindelijk de samenwerking beëindigd. Ik was echt leeg en kon niet meer. Ik kreeg toen te horen dat ze het prima vond, want dat ik toch wanprestatie had geleverd. Haar online academie was tenslotte nog steeds niet van de grond gekomen. Er stond nog een behoorlijke rekening open en die is 2 jaar na dato nog steeds niet betaald. Ik zie het als leergeld.

Kijk eens in de spiegel

Wat ik eigenlijk met deze blog duidelijk wil maken, is dat als jij een ondernemer bent die ook aan het “dancen is met VA’s”, je misschien eens in de spiegel moet kijken en je achter je oren moet krabben. Wees eens eerlijk naar jezelf… Ligt het aan al die VA’s die je al hebt ingehuurd? Of ligt het misschien toch aan jezelf? Zijn de verwachtingen die je hebt van je VA wel realistisch? Mag je van je VA wel verwachten wat je verwachtte? Is het werkelijk zo dat zij niet presteerde of presteerde je misschien zelf niet? Was het onduidelijk voor je wat de VA nodig had om haar werk goed uit te voeren? En heb je haar dat ook verteld? Of bevroor je en liet je maar gewoon niets meer horen om nu als excuus te roepen dat zij niet deed wat er van haar werd verwacht? Kan het misschien zo zijn dat de actie bij jou lag maar dat je het niet overzag of eigenlijk niet het lef had om de actie uit te voeren?
Vraag je eens af waarom je nog steeds aan het VA-hoppen bent en nog steeds niet díe VA hebt gevonden die wel doet wat je van haar verwacht. Misschien moet je dan je verwachtingen eens gaan bijstellen en jezelf een liefdevolle schop onder je kont verkopen. En niet blijven wijzen naar anderen die niet presteren en die de schuld geven dat jouw bedrijf niet van de grond komt of groeit.

Moeder de Gans beschermt haar kuikens

Reden voor deze scherpe blog is dat mij vandaag weer de naam bereikte van één van de ondernemers waar ik hierboven over heb verteld. Ik kreeg een hele directe vraag: “Heb jij ervaring met X?”. X was blijkbaar voor de zoveelste keer op zoek naar weer een nieuwe VA.
Saillant detail: ik ken de huidige VA van X ook en die was nog in de veronderstelling dat X haar klant was. Maar X was dus al aan het shoppen geslagen voor een nieuwe VA zonder de huidige VA te informeren over dat feit. Ja ja, de kringetjes zijn soms héél klein en de contacten heel nauw.
Afijn. Dus tja, wat doe je dan…
Ik heb voor dit keer weer mijn integriteit en discretie laten varen. Ik ben er niet trots op, want wat ik al zei er is zoiets als ‘code’. Dat doe je gewoon niet. Maar de Moeder de Gans in mij wil andere kuikens behoeden voor pijn. Voor pijnlijke ervaringen. Voor klanten die geen energie vreten, maar je echt vólledig leeg zuigen en dan ook nog eens zeggen dat jij er te weinig energie in hebt gestoken. Dus ik kan in de spiegel kijken en me daar goed bij voelen. Mijn kuikens zijn mij meer waard dan een ondernemer die niet eerlijk is naar zichzelf en naar anderen en alleen met een vingertje naar een ander wijst. Als je naar een ander wijst, wijzen er altijd drie vingers naar jezelf….

Natuurlijk ben ik ook een Moeder de Gans voor mijn klanten die wel zelf leiderschap nemen en begrijpen dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling en groei van hun bedrijf. Natuurlijk adviseer en activeer ik hen. Maar wel vanuit een andere energie. Omdat ik weet dat ze er iets mee doen. Dat ze zelf in actie komen. En die ook begrijpen hoe het werkt met uitbesteden en inhuren en wat je wel en niet van anderen kunt verwachten. En dan ben je voor mij een echte ondernemer.

Meer van dit soort gedachtenspinsels lezen?

Empowering people
to create an online business

Online ondernemen zonder zorgen!

Wil je niets van mij missen? 

Vul hieronder je gegevens in.
Ik stuur je mijn blogs en ander nieuws persoonlijk toe!

Je ontvangt maximaal 1x per week een mail.

dit veld niet invullen s.v.p.